Thomas Edison amcamız ne demiş:
Genius is 1 percent inspiration and 99 percent perspiration.
İngilizce bilmeyen olabilir; Bu cümle bize dahi olarak tanımladığımız kişilerin aslında ufacık bir ilham tohumunu büyük bir çınara çevirmek için çok çalışan ve her zaman umudunu koruyabilen insanları anlatıyor.
Gerçekten de öyle değil mi? Sadece zeka bizi nereye kadar taşıyabilir? Ne kadar umudumuzu korur?
Dün akşam (5 Eylül, 2011) kardeşimi Portsmouth, İngiltere’de bulunan bir okula yerleştirdim ve daha sonra odama gittim. İngiltere’de basketbol izleyecek bir yer bulamadığım için odamda byük bir heyecan içinde bilgisayarımı açtım ve Polonya maçının sonucuna baktım.
Kaç fark attık? Diye düşünürken, gördüğüm sonuç üzerie kaynar sula başımdan aşağıya dökülmüş gibi oldum. Normalde kolay kolay umudumu kaybetmem ama, iplerin Polonya elinde olması beni çok üzdü.
Sonra ise işler biraz değişti. Türk’ler her zamanki gibi tarih yazmaya başladı!
Cuma Namazı’nda hutbede okunan bir ayetle başlayalım:
İnnellahe ye’müru bil adli vel ıhsani ve ıtai zil kurba ve yenha anil fahşai vel münkeri vel bağy yeızüküm lealleküm tezekkerun (Nahl, 16/90)
Ayetin meali ise şöyle:
Haberiniz olsun ki Allah, size adaleti, iyi davranmayı ve yakınlara yardımda bulunmayı emrediyor; hayasızlığı, fenalığı ve azgınlığı yasaklıyor; dinleyip anlayıp tutasınız diye size öğüt veriyor.
26 Ağustos 2011 gecesini Kadir Gece’si olarak geçirdik. Kimimiz çokca ibadet etti, Allah’tan bağışlanma diledi, kimimiz umursamadı.
Kadir Gece’sinin özelliği Kuran’da geçtiği gibi (Kadir Suresi / 97. Sure) 1000 aydan daha hayırlı olması. Nasıl oluyor da 1 gece, 1000 aydan daha hayırlı olabiliyor?
O gece semadan inen melekleri görebilsek emin olun çıldırırız. Allah bizleri affetmek için bizden özellikle o gece birşeyler bekliyor. Bu yüzden 1000 aydan hayırlı olduğu bildiriliyor. Kuran’ın tamamını çok iyi bilmiyorum ama çok az ayette böylesine kazanımlar önemle vurgulanmıştır. Çoğunlukları insanların kazanacağı sevaplar ve dereceleri Peygamber Efendi’miz tarafından bize bildirilmiştir.
Kısa bir girişten sonra geçtiğimiz Kadir Gece’sinde Ankara Çayyolu Mevlana Camii’de başıma geleni anlatayım. Amacım kimseyi yermek, gıybet veya afişe etmek değil. Sadece okunsun ve ibret alınsın.
Teravih Namazı vesilesiyle camilere gitmeyi sıklaştırdığım şu günlerde daha çok rastladığım bazı hataları dile getirmek istiyorum. Aklıma geldikçe de bu listeye eklemeler yapacağım.
Sizler de lütfen aklınıza gelenleri benimle paylaşın.
Mustafa Namoğlu: Ne demek Leyla Hanım. Cihan Bey umarım hepimize yardımcı olur :)...
leyla: mustafa bey,londra'ya yıllar önce turist olarak gitmiştim,1 ay sonra t... Mustafa Namoğlu: O Hostel'i bilmiyorum, ama zaman sınırlaması olmaz o tür yerlede. Domu...
ilhami: genorator hostel de kalmayı düşünüyorum hostelerde eşyaların çalınmas... Mustafa Namoğlu: En kısa zamanda Apartman.com.tr ve MNQ Web ile ilgili hikayemi paylaşı...
