BiAcayip.com’un yedeğini restore etmeye çalışırken karşıma çıkan;
import.php: Missing parameter: import_type
import.php: Missing parameter: format
hatasını çözmeye çalışıyordum ki, çözümü son anda buldum:
Firefox kullanmamak! Chrome’dan yedeğinizi yükleyerek sorunsuzca restore edebilirsiniz.
Avrupa’nın ve Amerika’nın birçok şehrinde bazı lokanta ve cafelerde uzun kuyruklar görürsünüz. Bir arkadaşım bana:
Amerika’lıların sıra beklemek gibi bir hobisi var.
demişti. Bazen öyle şeylere denk geliyorsunuz ki, onu elde etmek için beklemeye değiyor.
Litvanya’nın Basketbol ülkesi olduğunu neredeyse herkes bilir. Gerçekten burada insanlar tam bir basketbol aşığı! Bir sporu sevmek, kendini ona adamak, sadece sevgi ile olan birşey değil. Onu hissetmek ve doğru zamanda, doğru etkiyi yapmak gerek.
İşte bu konuda Litvanya taraftarı çok başarılı. İlk gün Türkiye, Fransa karşısında kaybedince üzüntümden son Litvanya maçına kalmamış ve doğru otele gitmiştim. İlk gün o kadar üzülmüştüm ki, Litvanya’lı taraftarlar sırtımı sıvazlayıp, beni teselli etmeye çalışmışlardı.
Dün akşam (9 Eylül, 2011) ise maç içinde heyecana kapılmış durumda iken, Dovydas isimli bir Litvanya’lı vatandaş, beni rahatlatmak için:
Merak etme bugün kazanacaksınız.
dedi. O an içim biraz olsun rahatladı. Maç sonu ise malesef yine aynı hüsrandı. Maç sonunda Dovydas beni son maça kalmam için ikna etti ve Litvanya taraftarına canlı tanık oldum.
Bugün Vilnius’a airBaltic’in Letonya (Riga) aktarmalı uçağı ile vardım. Yolculuk, konfor güzeldi. Uçaktan çıktığımda zaten çok sevdiğim yağmurlu hava, mükemmel bir gökyüzü ile birleşip beni karşıladı.
Havalimanından çıkar çıkmaz dışarda birçok sigara içen insan vardı. İnsanların o anki hali bana AŞTİ‘yi hatırlattı. Otobüs, tren ve taksi seçenekleri arasından otobüsü seçtim ve sadece 2.50 Litas‘a (Yaklaşık 1.75 TL) otelime yakın bir yere kadar geldim.
Şehrin (Vilnius) neredeyse Avrupa Basketbol Şampiyonası ile alakası yok gibi. Böylesine bir basketbol ülkesinden böyle şenlik-festival havası beklerdim.
Yazının devamını okuyun →
Dün akşam (5 Eylül, 2011) kardeşimi Portsmouth, İngiltere’de bulunan bir okula yerleştirdim ve daha sonra odama gittim. İngiltere’de basketbol izleyecek bir yer bulamadığım için odamda byük bir heyecan içinde bilgisayarımı açtım ve Polonya maçının sonucuna baktım.
Kaç fark attık? Diye düşünürken, gördüğüm sonuç üzerie kaynar sula başımdan aşağıya dökülmüş gibi oldum. Normalde kolay kolay umudumu kaybetmem ama, iplerin Polonya elinde olması beni çok üzdü.
Sonra ise işler biraz değişti. Türk’ler her zamanki gibi tarih yazmaya başladı!
Vildan Erünsal: Oğlum Mustafa senin gibi gerçeği görebilen genç bir nesil olduğu için ...
Halide Öztürk: Hepimiz Ermeni, Kürt , Türk , Amerikalı falan olmuşuz farkeden ne ki...
Mustafa Namoğlu: Smashing Book 1'de yaşamadım. Ama 2. kitap çok geç geldi....
mehmet: Türkiye'ye gönderim konusunda sıkıntı yaşanıyor mu acaba?...
Sercan Telli: Kitab'ın içeriği ile ilgili bu güzel bilgiler için teşekkür ederim....
