All posts in Hayattan

Motivasyon

Şu anda işimin gerçekten çok yoğun olduğu bir saatteyim ama aklıma gelen bu yazıyı yazmak zorunda hissettim kendimi…

Aşağıdaki insan gruplarını inceleyelim:

  1. Başkaları başarılı olduğunda, kendini başarısız sayıp pes edenler.
  2. Başkaları başarılı olduğunda, bunu takdir edip, daha iyisini yapmaya çalışanlar.
  3. Kendisi başarısız olduğunda, motivasyonu kaybedip pes edenler.
  4. Kendisi başarısız olduğunda, buna sevinen ve artık başarılı olabilmek için daha fazla nedeni olduğunu düşünenler.

Bana göre insanlar sadece ve sadece yukarıdaki dört tipten oluşuyor. Başarı kelimesinin için siz doldurun. Mutluluk, sevgi, para, iman vs…

Ben 2 ve 4 numaralı tipten olmayı yeğliyorum. Geçmiş acı tecrübelere şükretmeyi, önümün daha açık olduğunu hissetmeyi seviyorum. Geçmişe takılmanın gerçekten kimseye faydası yok. Geçmişte yaşanan zorluklar, geçmişte kalır.

Allah’ın İnşirah Suresi’nde bizlere söylediği gibi: “Muhakkak ki her zorluktan sonra bir kolaylık gelir. Siz çalışmaya devam edin.”

Özetle umudunuzu kaybetmeyin. Bırakın başkaları ne yapıyorsa yapsın, onları takdir edin, daha iyisini yapın.

Çok sevdiğim Süleyman Sözeri abimin bir lafı vardır:

Kötü örnek, örnek değildir.

Gerçekten de öyle. Bizler iyi örneklerden olalım ve güzel vatanımızı daha iyi yerlere hep beraber getirelim. Çok çalışarak, yılmayarak ve azimle.

MN

İsmail Cem

24 Ocak, 2007 gününü kolay kolay unutamam.

Sadece 5 gün önce Ermeni gazeteci Hrant Dink öldürülmüş ve tüm Türkiye “Hepimiz Ermeni’yiz, hepimiz Hrant’ız!” demişti. Günlerce gazeteler ve televizyonlar Hrant Dink’ten bahsedip, onu konuşmuştu. Sonra olanlar oldu ve İsmail Cem 5 gün sonra hayata gözlerini yumdu.

Hrant Dink’in öldüğü gün elime gazeteyi aldığımda, zor okunan küçük bir bölümde vefat ettiğinin haberini okudum. Tabi, daha önce Hrant Dink’in boy boy resimlerine dalmıştım da anca sıra gelebilmişti.

O anda durdum ve kendi kendime; “Yazık… ” dedim. Yazık ki ülkesine senelerce onurlu bir şekilde hizmet vermiş olan İsmail Cem’in gördüğü saygıya bak!

Şimdi 19 Ocak, 2012. Hrant Dink vefat edeli 5 sene olmuş. Taksim’de 10.000’ler toplanmış. İsmail Cem’i hatırlayan, anan yine yok.

Gerçekten üzüldüm. Allah rahmet eylesin.

MN

Türkİye – İspanya Maçından Sonra

Dün akşam (5 Eylül, 2011) kardeşimi Portsmouth, İngiltere’de bulunan bir okula yerleştirdim ve daha sonra odama gittim. İngiltere’de basketbol izleyecek bir yer bulamadığım için odamda byük bir heyecan içinde bilgisayarımı açtım ve Polonya maçının sonucuna baktım.

Kaç fark attık? Diye düşünürken, gördüğüm sonuç üzerie kaynar sula başımdan aşağıya dökülmüş gibi oldum. Normalde kolay kolay umudumu kaybetmem ama, iplerin Polonya elinde olması beni çok üzdü.

Sonra ise işler biraz değişti. Türk’ler her zamanki gibi tarih yazmaya başladı!

Yazının devamını okuyun →